You are here: home > Vetso

NIFARANA - MiséVonjy

Fa nitsahatra nitepo, ilay fo mbola tia,
resy an’ady novesara-tsento, ka nifarana ny dia.
Onaonan-dranomaso, tontolom-pisentoana
izay fifaliana tsy mba azo, fa lasa foana ny fotoana.

Ilay olona mba notiavina, nokasaina ho malala
tsy niteny fa nangina, tsy mba nety nahalala.
Tsisy topi-maso kely akory, ho an’ity izay nijaly,
fa fitiavana oriory, no mba setrin’izy faly.

Fa ny andro izay nisandratra, nantenaina hitondra tsiky
ka hampisy olo-tsambatra, no indro nampiviky,
eritreritra nanantena, fa ity andro vaovao,
angamba mba ho an’ny tena sy ilay fitia anaty ao.

Fa nihilana ihany ny andro, noresen’izany alina,
tsy nalatsaka nahandro, ilay fitia zary fanina.
Ilay nantenaina tsy azo, ny fitia rakotr’ aizina.
Ilay nitsiry indro fa nalazo, tsy nisy intsony izay vina.

...fa nitsahatra nitepo, ity fo izay nitahiry
ka ho entiny tsy ho eto, ilay fitia tsy hananam-piry
tsy ho hatolony intsony, na fitia nampitomany
fa hilevina ao am-pony, nenti-nody ambany tany.

Mombamomba

Mpanoratra : MiséVonjy

Nampiditra : zavotany09
Daty : 24/02/2012
Mpamangy : 971
Mankafy : 0
Ankafizo

Tononkalo hafa

mandrakizay
TIA TOKOA
IANAO
Noro
RAKITRA
IZAHO ALOHA
TSY ILANA
22 NOVAMBRA
TSY METY
RESY

Hametraka hevitra

Midira aloha