TSY RARINY INTSONY ( ANDRIANARIVO F. Raphaël) (NY Andri-Fara)

TSY RARINY INTSONY

Nahoana no tonga amin’ny rà indray
Ny lalana tokony hitondran’ny olombelona?
Nahoana no lasa mangina ny vava,
Rehefa misy aina alaina an-keriny?

Tsy rariny intsony!
Tsy rariny ny mamono izay mbola te hiaina,
Tsy rariny ny manapaka tampoka
Ny nofinofin’ny olona iray.

Aiza ilay fo maha-olona?
Aiza ilay feon’ny fieritreretana?
Fa nahoana no mora kokoa ny mamono
Noho ny miantra sy mamela heloka?

Ny rà latsaka tsy ranomainty,
Tsy azo fafana amin’ny teny mamy.
Ny aina very tsy azo averina,
Na dia handatsa-dranomaso mandra-pahafaty aza.

Tsy rariny intsony!
Rehefa lasa zatra fahafatesana ny maso,
Rehefa lasa vaovao andavanandro
Ny fatin’olona eny an-dalana.

Misy reny miandry zanany,
Misy ray mbola manantena hiverenany,
Misy zaza miteny hoe:
“Rahoviana i Dada no ho avy?”

Kanefa tsy ho avy intsony izy...

Satria nisy tanana iray
Nifidy ny hamono fa tsy hamindra fo.
Nisy fo iray
Nanjary vato teo anatrehan’ny ain’olona.

Aoka izay!

Tsy fandresena ny famonoana.
Tsy herim-po ny famotehana aina.
Tsy voninahitra ny mampitomany reny.
Ary tsy rariny ny mamaly ratsy amin’ny rà.

Fa indray andro any,
Ny marina dia hitsangana,
Ny tsiambaratelo hiseho,
Ary ny ranomaso nalatsaka
Hitory izay nataon’ny olombelona.

Tsy rariny intsony!

Raha mbola misy fo ao anatintsika,
Aoka izy hiteny.
Raha mbola misy fieritreretana,
Aoka izy hifoha.

Fa ny aina —
Na an’ny mahantra, na an’ny manan-katao,
Na an’ny namana, na an’ny fahavalo —
Dia aina ihany.

Ary tsy antsika ny manapa-kevitra
Hoe iza no tokony ho velona
Sy iza no tokony ho faty.

Tsy rariny intsony.
Aoka hijanona ny rà.
Aoka hiverina ny maha-olona.

24082026 Ny Andri-Fara
--------